«…χρειάζεται οι εργαζόμενοι και λαός με την πάλη τους να βάλουν τις βάσεις για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία όπου συνειδητά ένα μέρος του πλούτου που παράγουν, θα κατανέμεται οργανωμένα για την συντήρηση τέτοιων αρχιτεκτονικών μνημείων…»

Ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα και εύλογα τους κατοίκους της Γιάννουλης -και όχι μόνο- τελευταία είναι αυτό του Πύργου του Χαροκόπου. Ένα μοναδικό μνημείο της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και της ιστορίας του τόπου έχει αφεθεί στην αδυσώπητη φθορά του χρόνου,  με εμφανή πλέον τα σημάδια της κατάρρευσής του.

Για την ιστορία του Πύργου και τον ρόλο του Παναγή Χαροκόπου, του πρώτου ιδιοκτήτη του, στην τοπική και εθνική οικονομία έχουν γραφτεί πολλά. Αυτό που μας ενδιαφέρει επί του παρόντος είναι ότι, ενώ το κτίριο έχει κριθεί διατηρητέο απο την αρμόδια υπηρεσία, ο νυν ιδιοκτήτης του δεν έχει προβεί σε καμία ουσιαστική ενέργεια συντήρησης, με αποτέλεσμα ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα να κινδυνεύει να καταρρεύσει. Εξέλιξη που αποδεικνύει οτι η διαχείριση τέτοιου είδους μνημείων δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφήνεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία.

Μια ομάδα πολιτών ασχολείται δραστήρια με το θέμα αυτό τον τελευταίο καιρό. Πραγματοποιήθηκαν διερευνητικές επαφές με σχετικούς φορείς,  αιρετούς και μη. Δρομολογείται ίδρυση συλλόγου «φίλων του Πύργου» με σκοπό την διάσωση και την αξιοποίησή του. Εφόσον όμως ο ιδιοκτήτης δεν έχει τη διάθεση ή την δυνατότητα ώστε να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες συντήρησης τίθεται θέμα εξαγοράς του Πύργου από την πολιτεία, από τον Δήμο ή το Υπουργείο Πολιτισμού.

Το θέμα μπήκε και στην ημερήσια διάταξη του πρόσφατου συμβουλίου της κοινότητας Γιάννουλης ως πιθανότητα εξαγοράς από τον Δήμο, ενώ είναι γνωστό ότι και στο παρελθόν αρμόδιοι αντιδήμαρχοι έχουν διερευνήσει αυτή την πιθανότητα. Το αντίτιμο όμως (ακούγονται τα ποσά των 3.8 εκ. και των 2 εκ.  ευρώ) θεωρείται υπέρογκο για τα δεδομένα του Δήμου Λαρισαίων. Ενώ είναι επίσης γνωστό ότι η κρατική χρηματοδότηση προς τους Δήμους (ΚΑΠ) μειώνεται συνεχώς, σε σημείο που μετά βίας καλύπτει τις μισθολογικές τους ανάγκες, με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ). Πολιτική με την οποία ευθυγραμμίζεται τόσο η δημοτική αρχή Καλογιάννη, που στηρίζεται απο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, όσο και η παράταξη της κ.  Καραλαριώτου, που στηρίζεται από τη ΝΔ, και οι λοιπές παρατάξεις -πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης- στο δημοτικό συμβούλιο Λάρισας, ως γνήσιοι θιασώτες της «ανταποδοτικότητας» και της οικονομικής αυτοτέλειας των Δήμων. 

Τα αποθεματικά της ΔΕΥΑΛ -που ορισμένοι ορέγονται- να μείνουν εκτός του κάδρου των διαθέσιμων επιλογών χρηματοδότησης, καθώς αυτά θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ώστε να μειωθούν τα τιμολόγια ύδρευσης στα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα και να απαλλαγούν τα βαριά πληττόμενα, λόγω κρίσης, νοικοκυριά και οι επαγγελματίες.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση Λάρισας, είμαστε φυσικά υπέρ της διάσωσης του Πύργου και της αξιοποίησής του προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Αυτό όμως μπορεί και πρέπει να γίνει μόνο μέσω του Υπουργείου Πολιτισμού και η όλη εξέλιξη του ζητήματος είναι φανερό πως δικαιώνει τη θέση μας για κρατική χρηματοδότηση  έργων τέτοιας σπουδαιότητας, για κεντρική διαχείριση και λειτουργία με εξειδικευμένο μόνιμο προσωπικό. 

Όμως σήμερα χρειάζεται οι εργαζόμενοι και λαός με την πάλη τους να βάλουν τις βάσεις για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία όπου συνειδητά ένα μέρος του πλούτου που παράγουν, θα κατανέμεται οργανωμένα για την συντήρηση τέτοιων αρχιτεκτονικών μνημείων, με το ανάλογο ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να μπορούν να αναδεικνύονται, υπηρετώντας τις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας και του λαού για γνωριμία με την πολιτιστική κληρονομιά και την ιστορία της περιοχής.

Λάρισα, 28 Μάη 2020

* Ο Ζεμπελτζής Ευάγγελος είναι αυτοαπασχολούμενος, εκλεγμένος σύμβουλος στην Κοινότητα Γιάννουλης με τη Λαϊκή Συσπείρωση