«Πολιτισμός για όλους. Πολιτισμός παντού»

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση –συζήτηση της Κομματικής Οργάνωσης Λάρισας του ΚΚΕ με Θέμα : «Πολιτισμός για όλους. Πολιτισμός παντού»

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση –συζήτηση της Κομματικής Οργάνωσης Λάρισας του ΚΚΕ με Θέμα : «Πολιτισμός για όλους. Πολιτισμός παντού» με ομιλητές τη Σεμίνα Διγενή, υποψήφια Ευρωβουλευτή, τον Πέτρο Κρίκη, υποψήφιο δήμαρχος Λάρισας, και τον Αχιλλέα Σίμο, υποψήφιο περιφερειακό σύμβουλο, το απόγευμα της Τρίτης 21 Μάη, στο Θέατρο του Μύλου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε η Μαρία Γαβαλά, υπ. ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ και ο Γιώργος Λαμπρουλης, βουλευτής του ΚΚΕ.

Στην ομιλία της η Σεμίνα Διγενή, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι: «Αυτό που έκανε εμάς τους Έλληνες ξεχωριστούς, ακόμη και σε καιρό δοκιμασιών και κρίσεων, ήταν ο πολιτισμός.

Δικαίωμα σε τέχνη και πολιτισμό, έχουν όλοι οι πολίτες.

Βέβαια, η ουσιαστική ενασχόληση με τον πολιτισμό, προϋποθέτει να έχεις δουλειά, σπίτι με ρεύμα και νερό, να έχεις φαγητό και ικανοποιητικές παροχές παιδείας, υγεία,ς πρόνοια. Όλα όσα τώρα, στερείται μεγάλο τμήμα του λαού.

Η τέχνη είναι ένας από τους ισχυρότερους μοχλούς διαμόρφωσης κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης.

Κάτι τέτοιες προεκλογικές μέρες, με έλλειψη πολιτικού πολιτισμού, σκέφτομαι αυτό που είπε κάποτε ο Αισχύλος: «Δεν είναι οι όρκοι που μας κάνουν να πιστέψουμε κάποιον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος που μας κάνει να πιστέψουμε τους όρκους». Είναι χρήσιμο να το θυμηθούμε την Κυριακή , στις κάλπες. Να επιλέξουμε τους έντιμους, τους καθαρούς, οι μαχητές, που δεν μας παραπλάνησαν ποτέ.

Η άκρατη παροχολογία των ημερών, προκαλεί συνειρμό με τον Αριστοφάνη, να «παροχολογεί» στους «Όρνιθες»: «Θα χωρομετρήσω τον αέρα και θα σας τον μοιράσω για χωράφια».

Κι έρχεται κάπου στο 1500 μΧ, ο Νικολό Μακιαβέλι (πατέρας της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης για τους θαυμαστές του, κυνικό κτήνος, ταυτισμένο με τη διαφθορά, για τους υπόλοιπους), να στηρίξει τους …χορηγούς του, λέγοντας: » Σ έναν ηγεμόνα δεν λείπουν ποτέ οι νόμιμοι λόγοι να παραβεί μια υπόσχεση.» Ή «Υπόσχεση που δόθηκε, ήταν αναγκαιότητα του παρελθόντος. Ο λόγος που δεν κρατήθηκε, αναγκαιότητα του παρόντος».

Δεν άρεσε τυχαια ο «Ηγεμόνας» του, σε Χίτλερ -Μουσολίνι.

Ο Μπρεχτ όμως υπογράμμιζε: «Στην τέχνη, το να είσαι απολίτικος, σημαίνει ότι διάλέξες το στρατόπεδο αυτών, που κρατούν τα ηνία της εξουσίας».

Η νέα αποστολή του πολιτισμού, είναι να συντελεί στη διαμόρφωση κουλτούρας, που μπορεί να αντιμετωπίζει το ρόλο των νέων ιδιοκτητών του πλούτου. Να αντιλαμβάνεται τα επικίνδυνα παιχνίδια και τις παγίδες που στήνονται.

Η πραγματική κοινωνική λειτουργία του, δεν είναι να «φέρει τζίρο και χρήμα» σε αυτούς που έχουν ήδη, ούτε να κάνει ευχάριστη και ελκυστική τη στασιμότητα ενός κόσμου που σαπίζει». (…)

Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: “Σήμερα, καλλιτέχνες όλων των ειδικοτήτων, ηθοποιοί, χορευτές, μουσικοί, εικαστικοί, λογοτέχνες, σκηνοθέτες κα, στις επερχόμενες ευρωεκλογές, δημοτικές και περιφερειακές, υποστηρίζουν δυναμικά το ΚΚΕ. Περισσότερα από 400 προσωπικότητες είναι μαζί μας” (…).

Επισήμανε ότι: “Για να είναι η φωνή όλων μας πιο δυνατή την επόμενη μέρα. Για να μπορεί ακόμη καλύτερα το ΚΚΕ να αποκαλύπτει, να ενημερώνει, να παρεμβαίνει και να καθορίζει τις εξελίξεις.

Μην ξεχνάμε.

Πολιτισμός είναι η επικράτηση του δικαίου πάνω στη δύναμη, της πειθούς στη βία, του διαλόγου στο μονόλογο και του πνεύματος στην ύλη».

Στη συνέχεια ο Πέτρος Κρίκης τόνισε ότι: “ Πολιτισμός δεν είναι μόνο μια καλή συναυλία, ένα καλό θέατρο, μόνο η μουσική, τα εικαστικά. Είναι η ίδια η κατάσταση της ζωής του ανθρώπου. Για εμάς, όμορφη πόλη είναι η πόλη που δεν έχει ανέργους, φτώχεια, παιδιά στην εξάρτηση. Δίνουμε έμφαση στην ανάδειξη της λαϊκής δημιουργίας μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης. Για εμάς πολιτισμός είναι οι άνθρωποι και ό,τι έχουν οικοδομήσει σε υλική και πνευματική μορφή.

Στις προηγούμενες εκλογές πολλοί άνθρωποι της Τέχνης και του Πολιτισμού είχαν το

δίλημμα για το ποιος καλύτερα ή έστω από πιο κοντά μπορεί να στηρίξει ουσιαστικά τον

Πολιτισμό, βάζοντας ένα φρένο στην υποβάθμιση και στην απαξίωση, δίνοντας μια ανάσα

σε δημιουργούς. Ποιος θα σταθεί έστω δίπλα στα δίκαια αιτήματά τους; Με τη λογική του

μικρότερου κακού αρκετοί στήριξαν ΣΥΡΙΖΑ.

Τι μεσολάβησε τα πέντε αυτά χρόνια; Η Δημοτική Αρχή του ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, ΛΑΕ κ.α. συνέχισε όλο αυτό το 5χρονο στην ίδια ρότα με την προηγούμενη της ΝΔ . Τον θεωρεί

εμπόρευμα και μάλιστα ακριβό, ενταγμένο στην συνολικότερη στρατηγική κεφαλαίου –

κυβέρνησης -ΕΕ, που ενδιαφέρεται να ανοίξει νέα πεδία κερδοφορίας (πχ. τουρισμός,

εστίαση, κτλ) στους επιχειρηματικούς ομίλους της περιοχής. Την στιγμή που γονείς και

εργαζόμενοι που θέλουν να μάθουν τα παιδιά τους κάποιο μουσικό όργανο, να

ζωγραφίζουν, να χορεύουν κτλ, χρειάζεται να πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ σε δίδακτρα

και αναλώσιμα, η δημοτική αρχή Λαρισαίων αρνείται να μειώσει τα ανταποδοτικά τέλη.

Αντίθετα είναι «απλόχερη» με τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων σπαταλώντας με

ευκολία χιλιάδες ευρώ όπως έγινε πχ. με την διεκδίκηση του θεσμού της «πολιτιστικής

πρωτεύουσας», ΤΑ ΘΕΜΑΤΙΚΆ ΠΑΡΚΑ, τη γιορτή ΠΗΝΕΙΟΥ κ.α.

Η δημοτική αρχή Λαρισαίων υπερασπιζόμενη την αντιλαϊκή πολιτική της λιτότητας για

λογαριασμό του κεφαλαίου, προσάρμοσε τη λειτουργία του Θεσσαλικού Θεάτρου στα

ψίχουλα του ΥΠ.ΠΟ., στις ελαστικές σχέσεις απασχόλησης, αλλά και στην παράδοση της

περιουσίας του (Κηποθέατρο, μπαρ «Μύλος» κτλ. ) σε επιχειρηματίες του χώρου, παρά τις

περί του αντιθέτου προεκλογικές δεσμεύσεις της.

Για αυτό από όποια θέση και αν μας τάξει ο λαός στις επόμενες εκλογές, θα κυριαρχεί η

προσπάθεια να επιστρέψουν οι εκδηλώσεις, η πολιτιστική δράση και οι υπάρχοντες

οικονομικοί πόροι στη γειτονιά, στους Συλλόγους, στους φορείς του πολιτισμού, όπου

δημιουργούν οι απλοί άνθρωποι, η νεολαία, οι εργαζόμενοι. Δίνουμε έμφαση στην

ανάδειξη της λαϊκής δημιουργίας μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης. Για εμάς

πολιτισμός είναι οι άνθρωποι και ό,τι έχουν οικοδομήσει σε υλική και πνευματική μορφή.

Ο Αχιλλέας Σίμος στην ομιλία του ανέφερε ότι: Στη χώρα μας η μουσική εκπαίδευση είτε δημόσια, είτε ιδιωτική για την απόκτηση ενός πτυχίου περιλαμβάνει υποχρεωτικά δίδακτρα. Για να πάρει κάποιος ένα τίτλο σπουδών χρειάζεται να σπουδάζει πάνω από 10 χρόνια, πληρώνει ωδεία και σχολές, εξέταστρα, βιβλία, αγοράζει το όργανο που θα μάθει, καλύπτει τις επισκευές του, πληρώνει τα αναλώσιμα. Όλα αυτά υπό την εποπτεία και την αναγνώριση από το Υπουργείο Πολιτισμού που πιστοποιεί τη λειτουργία των Ωδείων. Με το νομοσχέδιο προωθείται η ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της μουσικής εκπαίδευσης και των μέχρι σήμερα αποφοίτων. Η ευθύνη των σπουδών μεταφέρεται ατομικά στους γονείς και τους σπουδαστές. Η πιστοποίηση που θα δίνεται θα είναι μεταλυκειακή, ισότιμη με ένα ΙΕΚ! Η διάταξη που συζητάνε προβλέπει: Μουσικές εξετάσεις στη θεωρία και την εκτέλεση μουσικού οργάνου και παράβολο που θα πληρώνει ο υποψήφιος.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, υπουργοί, βουλευτές και ευρωβουλευτές, οι υποστηριχτές της στην τοπική διοίκηση, διαφημίζουν το «πρωτόγνωρο έργο» που κάνουν στον τομέα του Πολιτισμού (Με «άλλους» ίσως διαφέρουν σε κάποιες καλλιτεχνικές επιλογές, αυτό τους το αναγνωρίζουμε). Ουσιαστικά όμως αποτελεί κοροϊδία να λες πως ασχολείσαι διακαώς με τον Πολιτισμό και τις Τέχνες, αλλά την ίδια στιγμή να γίνεται αυτό υπόθεση κάποιων προνομιούχων! Για τους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στο χώρο του θεάματος – ακροάματος είναι γενναιόδωροι. Τα αιτήματα των μουσικών, των νέων δημιουργών είναι:

Αναβάθμιση της Αισθητικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Διευρυμένο δίκτυο εκπαιδευτικών μονάδων σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, που θα λειτουργεί έξω από το πρόγραμμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και θα στελεχώνεται με εκπαιδευτικό προσωπικό με πλήρη και σταθερή εργασιακή σχέση, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας

Οι μαθητές που φοιτούν στα Μουσικά Σχολεία να παίρνουν απολυτήριο κατοχυρώνοντας συγκεκριμένο επίπεδο γνώσεων στη θεωρία, αλλά και στο όργανο.

Ο αγώνας των Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων τον περασμένο χειμώνα εξανάγκασε την κυβέρνηση σε προσωρινή αναδίπλωση όσον αφορά την τροπολογία που πήγε να περάσει με σκοπό την υποβάθμιση.

Τέλος ανέφερε ότι έχει έρθει η ώρα οι άνθρωποι του Πολιτισμού, οι μουσικοί, οι νέοι και οι νέες, να κάνουν τη διαφορά στον αγώνα και στη κάλπη! ΑυτοΊ που δημιουργούν, κάνουν την έμπνευσή τους τέχνη, παλεύουν στους στίβους της ζωής και των γηπέδων, έχοντας στο χέρι το ψηφοδέλτιο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στις ευρωεκλογές. Το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Κάθε άλλη επιλογή, αντικειμενικά, είναι επιλογή στήριξης, ανοχής του δρόμου που μας έφερε έως εδώ. Άρα ούτε στις Δημοτικές – Περιφερειακές εκλογές, ούτε στις Ευρωεκλογές μπορεί το πρόσωπο όσο λαμπερό και αν είναι, να καθορίζει την ταυτότητα του κάθε συνδυασμού. Το ζήτημα είναι ποια πολιτική στηρίζει, η στάση του απέναντι στα λαϊκά προβλήματα, στις αιτίες που τα δημιουργούν και τη διέξοδο από την αντιλαϊκή πολιτική. Κυβέρνηση – ΕΕ – αστικά κόμματα τσακίζουν τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, της νέας γενιάς. Μιας νέας γενιάς που έχει όνειρα, ανάγκες, δικαιώματα σε μόρφωση, δουλειά, ζωή δημιουργική, με υγεία και πρόνοια, ελεύθερο χρόνο, πολιτισμό και αθλητισμό.